گزاره

سلام دوستان
راسش من امسال ترم 1 معماری هستم و هیچ کسی هم دورو برم نیست که معماری خونده باشه
واسه همین دوست داشتم اگه شما با من هم رشته اید بتونیم تو این تاپیک یکم در مورد معماری تبادل نظر کنیم مرسی

خیلی خوشحال شدم یکی اینجا به معماری علاقه داره ؛

دانشجوی سابق عمران و دانشجوی فعلی معماری (البته با 1 ترم مرخصی) و پسر خانواده ای که همه اعضای اون معمار هستند ، متاسفانه به هیچ وجه جرات صحبت در مورد این هنر غنی رو نداره ! فقط و فقط شنونده و عضو این جستار هستم !

آقایان، راستش من نه معماری خوانده ام نه از آن چیزی سر در می آورم. فقط دارم دنبال آلبوم یا نمونه هایی از دکوراسیون سقف؛ برای خانه ی جدید پدر و مادرم می گردم. به زبان فارسی چیزی نتوانستم گیر بیاورم. این انگلیسی ها به راویز کاری و اینها چه می گویند؟! اگر چند کلمه ی کلیدی برای جستجور در گوگل بدهید، سپاس گزار می شوم.

موسی جان بنده خدا گفت ترم 1 و اون یکی هم گفت 1 ترم مرخصی
بابا چقدر مرفه بی درد داریم ما، دکوراسیون سقف بر اساس آخرین متد های جهانی............. تو فکر یک سقفم (کجایی فرهاد)

(۱-آذر-۸۷ ۰۳:۲۶ صبح)Ratso نوشته : [ -> ]موسی جان بنده خدا گفت ترم 1 و اون یکی هم گفت 1 ترم مرخصی

چه کار کنم، این اوستای ترک سبیل کلفتی که پیمان کار معرفی کرده، انگلیسی بلد نیست. عمق جیب هم اینقدر نیست که بشه دنبال این شرکت ها رفت!

خب اینجا یاشاسین آذربایجان که بسیار داریم، ما هم یه جورایی تو کار آب و گلیم. اگه تیپ سنتی کاه و گل دوست دارن ما در خدمتیم

کاه و گل هم بد نیست. با این وضع، فکر کنم باهاس به فکر ساروج هم باشیم.من به خاطر موی بز! عاشق ترکیبش شدم!

پاکدل حان، نیما جان العفو! العفو! قول میدم از این به بعد آدم خوبی باشم....

(۱-آذر-۸۷ ۰۳:۱۸ صبح)moosa نوشته : [ -> ]آقایان، راستش من نه معماری خوانده ام نه از آن چیزی سر در می آورم. فقط دارم دنبال آلبوم یا نمونه هایی از دکوراسیون سقف؛ برای خانه ی جدید پدر و مادرم می گردم. به زبان فارسی چیزی نتوانستم گیر بیاورم. این انگلیسی ها به راویز کاری و اینها چه می گویند؟! اگر چند کلمه ی کلیدی برای جستجور در گوگل بدهید، سپاس گزار می شوم.

فرهنگ فنی دانشگاهی - نادر گلستانی - انتشارات علمی -1358
هیچی توش پیدا نکردم !!

احتمالا سال 58 سقف را آهن کشی نمی کردند! جاهای یدیگه، از این واژه ها نیست؟! به هر حال، سپاس!

جدا؛ هیچ چیزی نیست؟!

(۲۷-آبان-۸۷ ۰۶:۱۷ عصر)sara2dot نوشته : [ -> ]سلام دوستان
راسش من امسال ترم 1 معماری هستم و هیچ کسی هم دورو برم نیست که معماری خونده باشه
واسه همین دوست داشتم اگه شما با من هم رشته اید بتونیم تو این تاپیک یکم در مورد معماری تبادل نظر کنیم مرسی

در کل بیچاره ای !
فقط میشه امیدوارم بود که خیلی به این رشته غلاقه داشته باشی وگرنه وسط کار درجا خواهی زد .
اینم از امیدواری .
تا اونجایی که از دستم بربیاد کمکی بشه انجام خواهم داد .

(۱-آذر-۸۷ ۰۳:۱۸ صبح)moosa نوشته : [ -> ]آقایان، راستش من نه معماری خوانده ام نه از آن چیزی سر در می آورم. فقط دارم دنبال آلبوم یا نمونه هایی از دکوراسیون سقف؛ برای خانه ی جدید پدر و مادرم می گردم. به زبان فارسی چیزی نتوانستم گیر بیاورم. این انگلیسی ها به راویز کاری و اینها چه می گویند؟! اگر چند کلمه ی کلیدی برای جستجور در گوگل بدهید، سپاس گزار می شوم.

دقیقا نمی دونم منظورت چیه . به هر حال اگر می خوای در مورد رابیتس یه چیزهایی پیدا کنی بد نیست با این کلمه سرچ کنی :
metal lath
اگر هم خواستی اطلاعات دقیق تر بخوای بگو تا برات یه سایت معرفی کنم با پیام خصوصی که در اونجا بچه های معماری شاید بتونن بهتر کمکت کنن .

سپاس جناب metall6
آن پیام را اذر ماه فرستادم. الان از کار ساختمان فقط رنگ‏آمیزی، سرامیک‏کاری و محوطه‏سازی مانده و کار از تزئینات سقف گذشته!

منم آذر ماه به پیامت فکر کردم و الان جوابم رسید .
عجب سوتی ای
یعنی این تاپیک باید 6 ماه خاک بخوره ؟ عجب !
درستش می کنم .

احساس تعلق به شهر و مکان سکونت یکی از ویژگیهای بارز برنامه ریزی و طراحی شهری مناسب است. هرچه بیشتر شهروندان محل زندگی خود را از آن خود دانسته و با آن همذات پنداری کنند، بدیهی است که در حفظ و نگهداری و ارتقاء کیفیت آن مشارکت بیشتری داشته و از این رو هزینه های مادی و معنوی مرتبط دولت های محلی را کاهش خواهند داد.

اما براستی شهروندان ایرانی بویژه در کلانشهرها تا چه حد نسبت به محله و شهر خود تعلق خاطر دارند؟ گرچه آماری دقیق و رسمی از این موضوع در دست نیست اما با نگاهی کلی به مجموعه ای از رفتارها و کنش های شهروندی پاسخ کاملا روشن خواهد بود؛ حجم عظیم مسافرتها و خروج از کلانشهرها در تعطیلات کوتاه چند روزه رسمی و غیررسمی، درصد بالای جابجایی ساکنان محلات مختلف، عدم آشنایی و مراودات اجتماعی عموم همسایگان با یکدیگر و... همگی نشانه هایی هستند که از شهروندگریزی نظام شهرسازی در کشور ما حکایت دارند که البته واجد دلایل گوناگون کالبدی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و... می باشد.

با گسترده شدن دامنه معضلات بخش مسکن در کشورمان در چند سال اخیر، طرحی با نام "مسکن مهر" بعنوان راهکار اصلی مقابله با افزایش سرسام آور قیمت ها و خانه دار شدن اقشار ضعیف از سوی دولت ارائه گردیده که اکنون در مراحل ابتدایی اجرایی خود قرار دارد. اساس این طرح بر واگذاری زمین های ارزان قیمت که عموما در نواحی حومه شهرهای بزرگ قرار دارند به تعاونی های مسکن استوار بوده و چنین استدلال شده که با حذف هزینه زمین، کاهش عمده ای در قیمت تمام شده واحدهای مسکونی انجام خواهد پذیرفت.

از سویی دیگر، در روزهای گذشته کاهش قیمت مسکن در شهرها (که البته با آماری اغراق آمیز نیز بیان گردیده) با تبلیغات گسترده به سیاستهای دولت بویژه طرح مسکن مهر نسبت داده شده است. امری که در واقع، بیشتر ناشی از رکود بخش مسکن بدلیل کاهش نقدینگی و قدرت خرید مردم و اوضاع نامناسب اقتصادی کشور بوده است.

اما نکته اساسی در اینجاست که از بعد مسائل شهرسازی، توسعه شهری در مناطق حومه ای شهرهای بزرگ –که بدلیل قیمت پایین زمین یا تملک دولتی اراضی عمدتا محل تمرکز طرح های مسکن مهر هستند- سیاستی کاملا منسوخ و شکست خورده در سطح جهان است. چراکه توسعه حومه ای گسترش افقی شهرها را سبب می گردد که به تبع خود افزایش هزینه های جابجایی، مصرف انرژی، آلودگی هوا و مسائل زیست محیطی و... را به دنبال خواهد داشت.

امروزه و در شهرسازی نوین بیش از پیش بر شهرهای فشرده بجای پراکنده درجهت توسعه پایدار شهری تاکید گردیده و حتی پیش بینی می گردد که در کشوری همچون آمریکا که سابقه ای طولانی در ایجاد مناطق حومه نشین اطراف شهرها داشته با آشکار شدن هزینه های منفی این امر تا یک دهه آینده عمده شهرنشینان از منازل حومه ای به آپارتمانهای درون شهری میان مرتبه نقل مکان خواهند کرد.

از این رو، به نظر می رسد که طرح "مسکن مهر" گرچه ممکن است در کوتاه مدت و از بعد تبلیغی در کاهش فشارها و انتقادات به دولت در بخش مسکن نقش داشته باشد اما در درازمدت، تبعات منفی بسیار زیادی بویژه با توجه به ضعف زیرساخت های حمل و نقل، اشتغال، امنیت اجتماعی و... به همراه خواهد داشت و حجم گسترده ای از مناطق خوابگاهی، محلات بی هویت و توسعه های ناموزون را در اطراف شهرهای بزرگ کشور بر جای خواهد گذاشت.

از استاد گرامیم دکتر کاشانی جو .

جای مناسبی براش پیدا نکردم گفتم همینجا بنویسم .

ساختمان های عجیب دنیا :



خانه یوفو . سانجهی . تایوان



عبادتگاه بهاییان، دهلی، هند (شایان ذکر است که مهندس معمار این بنا یک ایرانی و فکر می کنم نادر فیروز باشد)



ساختمان ریپلی، انتاریو، کانادا

بدون شک فرودگاه کانساي ژاپن را که نمادي از معماري «هاي تک» است، مي توان از جمله دستاوردهايي دانست که نه تنها با تکيه بر فناوري پيشرفته زمان خود طراحي و ساخته شده، بلکه بقاي آن هم وابسته به تجهيزات بسيار پيشرفته است.

با ورود به عرشه پل ارتباطي اين فرودگاه و پرداخت عوارض 17 دلاري آن، در واقع شما بليت ورود به يک نمايشگاه دائمي فناوري را به جاي قبض عوارض دريافت مي کنيد. پلي به طول 5/2 کيلومتر با 6 مسير مخصوص عبور اتومبيل و يک مسير مخصوص قطار مسافربري، اين فرودگاه را که در اصل يک جزيره 504 هکتاري است به شهر ساحلي «کوبه» ژاپن متصل مي کند. البته اين پل تنها مسير دسترسي به فرودگاه بين المللي کانساي نيست و مسافران به وسيله کشتي هاي تندرو از کوبه (نزديک ترين شهر ساحلي ژاپن) در مدت زمان کمتر از 30 دقيقه و از دورترين شهر ساحلي ژاپن يعني «تاکوشيما» در مدت زمان 80 دقيقه به اين فرودگاه (که روزانه بيش از يکصد هزار مسافر را جابه جا مي کند) دسترسي پيدا مي کنند.

عمليات اجرايي اين فرودگاه که طرح آن در سال 1987 به وسيله «رنزو پيانو» معمار برجسته ايتاليايي ارائه شد، در سال 1995 با تلاش بيش از شش هزار نفر به اتمام رسيد و به وسيله امپراتور ژاپن افتتاح شد و تاکنون مجهز به چنان امکانات پيشرفته يي شده است که نمونه آن در هيچ فرودگاه ديگري در جهان وجود ندارد. پس از عبور از پل ورودي به فرودگاه به طول 5/3 کيلومتر (که بزرگترين پل آبي در جهان هم محسوب مي شود) به فرودگاهي مي رسيم که روي يک جزيره مصنوعي آرميده است: جزيره يي که فقط عمليات خاکريزي آن به وسيله شناورهاي عظيم الجثه حامل ميليون ها تن شن و ماسه، نزديک به سه سال طول کشيده است. اولين چيزي که هنگام ورود از راه يکي از 44 ورودي به ساختمان اصلي فرودگاه، توجه شما را به خود جلب مي کند، پيغامي است که از تلفن همراهتان دريافت مي کنيد. اين پيغام به وسيله سيستم فرودگاه براي شما ارسال شده و به شما اطلاع مي دهد که مي توانيد تمامي اطلاعات پرواز فرودگاه کانساي و فرودگاه مقصدتان را به همراه همه اطلاعات اقامتي، سياحتي مورد نيازتان به زبان دلخواهتان به وسيله تلفن همراه خود، در اختيار داشته باشيد.
در اين فرودگاه، هيچ کس نگران کنترل بليت، بار و گذرنامه خود نيست، زيرا هنگام عزيمت به فرودگاه تمامي اين تشريفات بدون اطلاع خود مسافر انجام شده است و بار مسافران به وسيله نقاله هايي که در ورودي فرودگاه در حال چرخش هستند، از داخل کانال هاي ويژه يي به طرف هواپيمايي که منتظر مسافران است، هدايت شده و يک سيستم امنيتي موقعيت آنها را براي مسافران مشخص مي کند. درون ساختمان فرودگاه به رغم وجود حداقل 10 هزار مسافر که به طور مداوم در حال ورود و خروج از ساختمان هستند، همواره هواي تميزي در جريان است و دليل آن هم وجود سامانه تهويه استثنايي ساختمان است که به سقف غول پيکر ساختمان متصل است. اين سقف که به شکل قوسي طراحي شده و 90 هزار متر مربع مساحت آن است، با بررسي ها و آزمايش هاي فراوان در کارگاه معماري «رنزو پيانو» و با همکاري مهندسان مکانيک ژاپني و با استفاده از کمترين تجهيزات مکانيکي طراحي و توليد شده است.
جالب اينکه اين سقف هوشمند است و نسبت به دماي هواي محيط و نيز کيفيت هواي هر قسمت از ساختمان تغيير حالت مي دهد. فرودگاه کانساي ژاپن تنها فرودگاه جهان است که نابينايان در آن کاملاً راحت هستند زيرا طراحان اين بناي عظيم به فکر مسافران نابينا هم بوده و برجستگي هايي روي ستون هاي ورودي و خروجي تمام راهروهاي فرودگاه قرار داده اند که براساس خط بريل است و نابينايان مي توانند با لمس کردن آنها دقيقاً متوجه شوند در چه بخشي از فرودگاه قرار دارند و به وسيله اين اطلاعات مسير مورد نياز خود را هم به درستي پيدا کنند. علاوه بر اين روي تمام موانع عبور و مرور هم اطلاعاتي وجود دارد که به طور کامل به نابينايان کمک مي کند. اين تنها نمونه کوچکي از امکانات رفاهي بي نظير اين فرودگاه پيشرفته است.
سازه اصلي اين فرودگاه 18 ميليارد دلاري که جزيره زير پاي خود را به زانو درآورده است، از يک سيستم هوشمند بسيار پيشرفته برخوردار است و در برابر زلزله هاي 9 ريشتري هم به راحتي مقاومت مي کند.
البته کارشناسان تخمين زده اند که اين جزيره مصنوعي هر 50 سال، 11 متر نشست مي کند که البته اين مشکل هم به وسيله طراحان فرودگاه برطرف شده است زيرا اولين و کوچک ترين لغزش ناشي از اين نشست ها، به وسيله حسگرهايي که روي تمامي 1100 ستون فرودگاه نصب شده اند، به مرکز کنترل مربوطه ارسال مي شود و در اين صورت ستون هايي که مانند ستون برج کنترل فرودگاه، سوار بر برجک هاي هيدروليک اتوماتيک هستند، بلافاصله و به سرعت ستون را به تراز قبلي و به وضعيت گذشته برمي گردانند. در مورد ديگر ستون ها هم گروه هاي متخصص مستقر در بخش نگهداري فرودگاه با استفاده از جک هاي هيدروليکي، ستون هايي را که در اثر نشست تغيير اندکي کرده اند، بلند کرده و به وسيله ورقه هاي فولادي که با ضخامت هاي مختلفي در اختيار دارند، ستون را به بخش هم تراز با ديگر ستون هاي ديگر اين ابرساختمان بازمي گردانند، بنابراين اين فرودگاه مجهز به سيستم بسيار پيشرفته يي است که وظيفه کنترل چندصد ستون بزرگ فولادي را برعهده دارد.
بسياري از امکانات و تجهيزاتي که در حال حاضر در اين فرودگاه پيشرفته وجود دارد، در جهان بي نظير است و اين به دليل توجه و آينده نگري طراحان و سازندگان اين بناي عظيم است که در حال حاضر راحتي و آسايشي مثال زدني را براي مسافرانش به همراه آورده است.

( هر چند صحبتی ازش نشده ولی من شنیدم که تو طراحی این فرودگاه یک مهندس ایرانی هم کمک کرده ! ولی مطمئن نیستم )

چند عکس از این فرودگاه . ( شبیه فرودگاه امام خودمان است )







ترن حمل مسافرین در فرودگاه


هتل نیکو در فرودگاه



پایانه ناریتا در فرودگاه کنسای

---

فوق العاده ست ... نه ؟

در برابر آینده :

شهرهای شناور می آیند :

ایده ساخت شهرهای شناور چیز جدیدی نیست و مدتی است که ذهن بشر امروز را مشغول خود ساخته است ، افزایش جمعیت دنیا و کمبود زمین برای سکونت و هزاران عامل دیگر باعث و بانی چنین طراحی ها و ایده ها می باشد ، این ایده که Lilypad نام دارد توسط Vincent Callebaut طراحی شده است شهری شناور می باشد که چشمها را خیره می سازد طراحی مدرن و زیبای آن واقعا دلفریب است ، گنجایش این شهر شناور 50,000 خانه می باشد که شهری است برای سال 2100 ، انرژی این شهر از طریق انرژی خورشیدی تامین می شود و شهری سبز است و سوخت ها در آن جایی ندارند .

خانه های عجیب :