گزاره

خبر ساده بود. راجر كيت سيد برت در 7 جولاي 2006 در آرامش وفات يافت.
اما اين نابغه ديوانه كه بود؟

سید برت (syd barret ) به همراه راجر واترز (roger waters) و دیوید گیلمور (david Gilmour ) در دبیرستانی در کمبریج هم مدرسه ای بودند . (سید برت متولد سال 1946-راجر واترز متولد سال 1944-دیوید گیلمور متولد سال 1945 ) بعد از اتمام دبیرستان سید به دانشکده هنردر لندن رفت و در رشته نقاشی مشغول به تحصیل شد . واترز که به همراه نیک میسون (nick mason ) و ریچارد رایت (Richard wright ) که هردو متولد سال 1945 بودند در لندن معماری می خواند . گروهی به نام sigma تشکیل داد که بعدها به t.set-megadeath&screaming abdabs تغییر نام داد و سرانجام برت و یک گیتاریست جز (jazz) به نام باب کلوز (bob close) به آن گروه پیوستند .

زمان ميانه دهه 60 ميلادي بود و نسلي طغيانگر با مايه هاي فكري عدالت جو و منتقد اندك اندك شكل مي گرفت . پينك فلويد كه اعضايش از ميان همين نسل سر بر آورده بودند خيلي زود توانست به عنوان يكي از سخنگويان پرنفوذ اين نسل نام خود را به ثبت برساند کمی بعد از آن سید برت گروه pink floyd را تشکیل داد که عنوان آن ترکیبی بود از نام دو نوازنده قدیمی موسیقی بلوز (bluse) از جورجیای آمریکا به نامهای پینک اندرسون (pink Anderson) و فلوید کانسيل (floyd council) . گروه اواخر سال 1966 را به اجرای برنامه در کلوپهای زیر زمینی لندن گذراند . در نخستین آهنگ خود به نام آرنولد لِین را بیرون داد . موسیقی ابتکاری-اشعار نا متعارف و لهجه انگلیسی سید برت در تقابل با لهجه آمریکایی که بر تمامی آهنگهای راک چیرگی داشت آنرا جزو بیست آهنگ پرفروش انگلستان قرار داد . در ما مه سال 1967 آهنگ « نواختن امیلی را ببین » منتشر شد و به جای ششم جدول صعود کرد .

در اوت همان سال نخستین آلبوم گروه نی زن بر دروازه های سپیده دم نقش غالب سید برت را در گروه نشان داد . آوازهای این آلبوم سرشار از تصاویر کودکانه و انعکاسی از آثار لوئیس کارول آفریننده داستان آلیس در سرزمین عجایب بود و عناصر معصومیت و خوف را در هم می آمیخت . کار گیتار برت که با شیوه نامعمول ارگ نواختن ریچارد رایت کامل می شد بسیار چشمگیر بود . در اين دوره گروه با شعرهايي با مضامين معنوي كه با تركيب صداي گيتار و ارگ ملودي جذابي به وجود مي‌آمد سيد و واترز با شعرهاي معنايي و درون‌گراي خودشان مردم را با نوعي موسيقي تيز و انتقادي روبرو كرد هر چند كه اشعار او از روحي كودكانه برخوردار بودند از اين گذشته سبك موسيقي كه آن‌ها به جهان عرضه كردند سبكي نو و منحصر بفرد بود استفاده از سازهاي الكترونيكي، جلوه‌هاي نوري و صوتي، استفاده از ضرب‌آهنگ‌هاي ناگهاني، صداهاي پر جيغ و داد (خودشان نام اين موسيقي را كانكريت گذاشته بودند)، افت و خيزهاي ناگهاني صدا خيلي زود آن‌ها را در مركز توجه يك واقعه فرهنگي قرار داد و جواناني كه طالب تازه‌گي و هيجان بودند جذب پينك فلويد شدند.
اشعار عجیب و مسحور کننده او، ترکیبی بود از متون کودکانه و ملودیهای غلطان که با ترتیبی نامتعارف کنار هم قرار می گرفتند. عناوین اسرار آمیز اشعار او معمولا اشاره به فضا و مکان های ناشناس داشت بعنوان نمونه Astronomy Domine ، Lucifer Sam و Chapter 24.

به بخشی از متن ترانه Bike از آلبوم Piper توجه کنید :

"من موشی را می شناسم که خانه ای ندارد، علتش را نمی دانم، اسم او را جرالد گذاشته ام / هر چند تقریبا پیر شده است، اما موش خوبی است."

ترانه‌هايي كه سيد براي گروه مي‌نوشت كاملا برتري خود را نشان مي‌داد نوع و سبك و سياق شعرهاي سيد رفته رفته به سوي روان پريشي پيش مي‌رفت تا جايي كه سيد هنگام اجراهاي زنده به شدت عصبي مي‌شد و حركات جنون آميز از خود نشان مي‌داد تكروي مي‌كرد و با گروه هماهنگ نمي‌شد سيد در يكي از كنسرت‌هاي گروه كه در آمريكا اجرا مي‌شد كنترل خود را از دست داد و شروع به كندن لباس‌هايش كرد اين كار موجب انزجار مردم و افراد گروه شد گروه تصميم گرفت همكاري خود را با سيد متوقف كند. سید برت در سال 1970 دو آلبوم سولو با نام های The Madcap Laughs و Barrett را منتشر کرد.

در سال 1975، در زمانی که گروه پینک فلوید مشغول ضبط آلبوم Wish You Were Here بود، برت بصورت کاملا غیر منتظره و در کمال ناباوری، هنگام ضبط Shine On You Crazy Diamond، که شعری درباره خود او بود وارد استودیو شد. اعضای گروه در ابتدا سید برت را که در آن زمان کاملا چاق شده و ابروهایش را نیز تراشیده بود، به جا نیاوردند.

در اصل آلبوم Wish You Were Here پینک فلوید به سید برت تقدیم شده است
او بعدها گروه و موسیقی را کنار گذاشته تصمیم گرفت زندگی را در آرامش و انزوا سپری کند در سن شصت سالگی زندگی را بدرود گفت.
او چند روز پیش در کمال آرامش درگذشت. مراسم تدفین به طور کاملا خصوصی و با حضور خانواده اش برگزار خواهد شد.

و در پايان تنها بايد به صداي جانگداز واترز گوش سپرد كه مي گويد: بدرخش اي الماس خوش تراش.

راجرسید برت مانند یک ستاره دنباله دار در مدتی کوتاه ظهور کرد و در این زمان اندک بسیار درخشید. او نشانی ماندگار بر موسیقی راک پیشرو (progressive) و راک سایکدلیک (psychedelic موسیقی راک دوران هیپی ها که بیشتر تحت تاثیر مصرف مواد توهم زا ساخته و شنیده میشد) باقی گذاشت و به عنوان یکی از بنیان گذاران و همچنین خواننده اصلی، ترانه سرا و نوازنده گیتار و سولوی گروه پینک فلوید (Pink Floyd)، از یکی از موثرترین موسیقیدانان عصر خود به شمار میرفت.

برت عامل اصلی شکل گیری آلبوم درخشان اولیه گروه پینک فلوید تحت عنوان The Piper at the Gates of Dawn در سال 1967 بود. با این وجود او در سال 1968، به خاطر اخلاق و رفتار غیر قابل پیش بینی خود که کنار آمدن با او را بسیار دشوار می ساخت، گروه را ترک کرده و یا به قولی از گروه اخراج میشود. هرچند او در یکی دو ترانه از آلبوم بعدی به نام A Saucerful of Secrets نیز حضور دارد.

حضور او در میان اعضای گروه چنان قدرتمند بود که تنها تعداد اندکی تصور میکردند که گروه پینک فلوید بتواند بدون او پابرجا باقی بماند. درواقع مدیران اولیه گروه تصمیم گرفته بودند که برت را حفظ کرده و بقیه اعضا را به حال خود رها کنند. گروه پینک فلوید هرگز نتوانست دوباره آن شوخ طبعی با روح و انرژی دیوانه وار دوران کار با برت را به دست آورد.

آلبومهای سولو
برت پس از ترک پینک فلوید خود را از انظار عمومی دور نگه داشت. با این وجود به خواسته کمپانی ضبط صفحه EMI و Harvest Records (که یکی از زیر شاخه های کمپانی بزرگ EMI بود و اساسا به ضبط و پخش آثار راک پیشرو میپرداخت)، دوران کوتاهی را به انجام فعالیت های سولو مشغول شد و دو آلبوم به نامهای The Madcap Laughs و Barrett منتشر نمود.
تهیه این دو آلبوم با حمایت فراوان هم گروهان سابق او ، به خصوص از طرف جانشین او دیوید گیلمور (David Gilmour) که کار تهیه چند جلسه ضبط را بر عهده گرفت، انجام شد. در این دو آلبوم اعضای گروه The Soft Machine (از موثرترین گروههای موسیقی زیرزمینی دهه 60) هم به نوازندگی پرداختند و به آن حال و هوایی از موسیقی فولک دادند که در عین ناهمواری و نیمه کاره به نظر رسیدن، جذاب بود.
شوخ طبعی نامتعارف برت، بازی کنایه آمیزش با کلمات و ملودیهای مسری ترانه هایش، آثاری را در دو آلبوم سولوی او به وجود آورده اند که بعضی درخشان و بعضی آشفته و کابوس وار هستند.

این آثار با وجود اینکه از قدرت کنترل شده آثار سال 1967 او با پینک فلوید بی بهره اند، با این حال آنها منظری سحرانگیز و تکان دهنده به روح خلاقی هستند که به قولی، پس از شهرت بسیار و مواد مخدر فراوان،در زمانی کوتاه به بیراهه رفت.

دیوید گیلمور با نواختن گیتار بیس و جری شیرلی (Jerry Shirley) نوازنده پرکاشن، برت را در تنها کنسرت زنده او در این دوران همراهی کردند. این کنسرت در 6 ژوئن 1970 در سالن المپیا Olympia در لندن اجرا شد که بخشی از جشنواره موسیقی و مد بود. این گروه سه نفری در زمانی کمتر از 30 دقیقه چهار ترانه اجرا کردند و به دلیل میکس ضعیف، صدای خواننده تا نیمه آخرین ترانه شنیده نمیشد. در انتهای ترانه چهارم، برت به طور ناگهانی و مودبانه گیتار خود را کنار گذاشت و صحنه را ترک کرد.
آخرین حضور او در رادیو BBC در 16 فوریه 1971 برای ضبط سه ترانه در استودیو آنجا بود که هر سه از آلبوم "برت" بودند و احتمالا قرار بود برای تبلیغ این آلبوم پخش شوند.هرچند که در این دوران سید برت برای ضبط موسیقی خود چندان رغبتی نشان نمیداد و حتا برای اجرای زنده آن هم بی رغبت تر مینمود. پس از این جلسه در استودیو، او به مدت بیش از یک سال از صحنه موسیقی دور شد.


سالهای بعدی
برت در سال 1972 گروهی به نام Stars تشکیل داد که عمری کوتاه داشت. در سال 1974 نیز با ترغیب پیتر جنر (Peter Jenner) تصمیم به ضبط آلبوم دیگری گرفت که پس از سه جلسه ضبط ، کار به جایی نرسید و برت بار دیگر از صنعت موسیقی کنار کشید.
او حقوق آلبومهای سولوی خود را کمپانی های سازنده فروخت و به یک هتل در لندن نقل مکان کرد و پس از به پایان رسیدن پولش، در زیرزمین خانه مادرش، واقع در کمبریج ساکن شد.

از این پس تمام کوششها برای به صحنه برگرداندن او بی نتیجه ماند. او تا زمان مرگ هنوز سهم خود را با انتشار هر نوع آلبوم و مجموعه از آثار مشترک با پینک فلوید دریافت میکرد و گیلمور همواره بر انجام یافتن این نقل و انتقال مالی نظارت داشت.

ایکاش تو در کنارم بودی
سید برت و گروه پینک فلوید در سال 1975 برای جلسات ضبط آلبوم Wish You Were Here به هم پیوستند. برت به طور غیر منتظره وارد یکی از جلسات شد و کار ضبط ترانه Shine on You Crazy Diamond را تماشا کرد که اتفاقا، ترانه ای درباره خودش بود.

در آن زمان، سید مقدار زیادی اضافه وزن پیدا کرده و تمام موی سر و ابروهایش را تراشیده بود، به طوری که هم گروه های سابقش در ابتدا او را به جا نیاوردند.

راجر واترز پس از اینکه سید برت را به جا آورد، به قدری منقلب شد که به گریه افتاد. اشاره پینک فلوید به این دیدار، در فیلم "دیوار" جایی که قهرمان داستان پس از تسلیم شدن در زیر بار زندگی و شهرت، ابروهای خود را میتراشد، کاملا آشکار است.

ریک رایت (Rick Wright) نوازنده پیانو و کی بورد گروه، این دیدار را وحشتناک توصیف میکند و می گوید :

"من و راجر هر دو اشک میریختیم. خیلی تکان دهنده بود ... هفت سال بی خبری و ناگهان دیدن او درست پس از اجرای آن ترانه به خصوص، نمیدانم [ کار چه بود ]، تصادف، کارما، سرنوشت، کسی چه میداند؟ اما هرچه بود بسیار بسیار قدرتمند بود."
مجموعه آثار
در سال 1988، کمپانی EMI مجموعه ای از آثار استودیویی پخش نشده برت در طی سالهای 1968 تا 1970 را جمع آوری و در آلبومی به نام اوپل Opel منتشر کرد.
در سال 1993، این آلبوم همراه با دو اثر دیگر برت در یک مجموعه سه تایی به نام Crazy Diamond منتشر شد که همه آنها شامل ترانه ها و قطعاتی از موسیقی استفاده نشده ای است که سندی عالی بر ناتوانی یا امتناع برت از اجرای مجدد یکسان از یک ترانه هستند.

ترانه Bob Dylan Blues برای اولین بار در مجموعه بهرین آثار سید برت به نام The Best of Syd Barrett: Wouldn't You Miss Me منتشر شده در سال 2001 به پخش عمومی رسید. این ترانه از یک نوار نمونه کار سید برت استخراج شده بود که دیوید گیلمور آنرا از یک جلسه ضبط در اوایل دهه 70 تا کنون نگه داشته بود.


مجموعه ای از 19 CD صوتی / تصویری به نام Have You Got It Yet شامل چندین اجرای زنده برت در زمان پینک فلوید و در دوران کار سولوی خود منتشر شد که جذابیت آن به خاطر اجرای ترانه هایی که اجرای تمرینی آن زیباتر از نسخه منتشر شده آن شده اند، دو چندان شده است. ترانه هایی از سومین آلبوم نیمه کاره او و همچنین مصاحبه هایی با اعضای گروه پینک فلوید و هنرمندان دیگر نیز از جمله بخشهای بسیار جالب این مجموعه موجود هستند.

سالهای آخر
استفاده برت از مواد روان گردان به خصوص LSD در طی دهه 60 امری واضح و ثبت شده است. عده ای عقیده دارند که سوء مصرف این مسیر رو به سمت فروپاشی روحی او را هموار کرده است. در مطلبی منتشر شده در سال 2006، از دیوید گیلمور چنین نقل قول شده است:

"به نظر من، او در هر صورت دچار این فروپاشی میشد. مشکل او بسیار ریشه دار بود. اما آن تجربیات هیپیوار با داروهای روانگردانشان، میتواند به عنوان نوعی کاتالیزور عمل کرده باشد. من هنوز هم فکر میکنم که او نمیتوانست با تصور شهرت و همه پیامدهای آن کنار بیاید."

برت با افزایش مشکلات روحی خود، وارد یک زندگی انزوا طلبانه مطلق شد و نه تنها به انتشار هیچ یک از آثار خود نپرداخت، که اصولا به کار نواختن و اجرا نیز تمایلی نشان نمیداد.

هر چند آلبومهای او در هنگام انتشار توجه اندکی به خود جلب کردند، اما مخاطبین آیینی و هواداران سبک و ثیاق مخصوص به خود را داشتند.موسیقی و جاذبه عرفانی برت موجب پیدایش تاثیری پایدار شد که در طی دو دهه بعد از انتشار بسیار گسترده تر شد. بسیاری از هنرمندان آثار خود را متاثر ار سید برت میدانند که از جمله آنها میتوان به پاول مک کارتنی (Paul McCartney)، جیمی پیج (Jimmy Page)، دیوید بووی (David Bowie) و برایان انو (Brian Eno) اشاره نمود که همه در زمانهای مختلف برای انجام کار مشترک با برت اظهار علاقه کرده بودند.

Shine On You Crazy Diamond (1-5) Lyrics
Part 1:Wright, Waters, Gilmour
Part 2:Gilmour, Waters, Wright
Part 3:Waters, Gilmour, Wright
Part 4:Gilmour, Wright, Waters
Part 5:Waters


Remember when you were young,
You shone like the sun.
Shine on you crazy diamond.
Now there's a look in your eyes,
Like black holes in the sky.
Shine on you crazy diamond.
You were caught on the crossfire
Of childhood and stardom,
Blown on the steel breeze.
Come on you target for faraway laughter,
Come on you stranger, you legend, you martyr, and shine!

You reached for the secret too soon,
You cried for the moon.
Shine on you crazy diamond.
Threatened by shadows at night,
And exposed in the light.
Shine on you crazy diamond.
Well you wore out your welcome
With random precision,
Rode on the steel breeze.
Come on you raver, you seer of visions,
Come on you painter, you piper, you prisoner, and shine!
________________________________________
Welcome to the Machine Lyrics
Welcome my son, welcome to the machine.
Where have you been?
It's alright we know where you've been.
You've been in the pipeline, filling in time,
Provided with toys and 'Scouting for Boys'.
You brought a guitar to punish your ma,
And you didn't like school, and you
know you're nobody's fool,
So welcome to the machine.

Welcome my son, welcome to the machine.
What did you dream?
It's alright we told you what to dream.
You dreamed of a big star,
He played a mean gituar,
He always ate in the Steak Bar.
He loved to drive in his Jaguar.
So welcome to the Machine.
________________________________________
Have a Cigar Lyrics
Come in here, dear boy, have a cigar.
You're gonna go far, fly high,
You're never gonna die,
You're gonna make it if you try;
They're gonna love you.
Well I've always had a deep respect,
And I mean that most sincerely.
The band is just fantastic,
that is really what I think.
Oh by the way, which one's Pink?
And did we tell you the name of the game, boy,
We call it Riding the Gravy Train.

We're just knocked out.
We heard about the sell out.
You gotta get an album out.
You owe it to the people.
We're so happy we can hardly count.
Everybody else is just green,
Have you seen the chart?
It's a helluva start,
It could be made into a monster
If we all pull together as a team.
And did we tell you the name of the game, boy,
We call it Riding the Gravy Train.
________________________________________
Wish You Were Here Lyrics
So, so you think you can tell
Heaven from Hell,
Blue skys from pain.
Can you tell a green field
From a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?

And did they get you to trade
Your heros for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange
A walk on part in the war
For a lead role in a cage?

How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls
Swimming in a fish bowl,
Year after year,
Running over the same old ground.
What have we found?
The same old fears.
Wish you were here.
________________________________________
Shine On You Crazy Diamond (6-9) Lyrics
Part 6:Wright, Waters, Gilmour
Part 7:Waters, Gilmour, Wright
Part 8:Gilmour, Wright, Waters
Part 9:Wright

Nobody knows where you are,
How near or how far.
Shine on you crazy diamond.
Pile on many more layers
And I'll be joining you there.
Shine on you crazy diamond.
And we'll bask in the shadow
Of yesterday's triumph,
And sail on the steel breeze.
Come on you boy child,
You winner and loser,
Come on you miner for truth and delusion, and shine!

سید بارت متولد 01/06/1946 بود و در تاریخ 07/07/2006 هم در سن 60 سالگی گذشت

دیوید بووی از سید به عنوان "وحی بزرگ" یاد کرد و گفت: نمی تونم بگم که چقدر احساس ناراحتی می کنم.دفعات معدودی که من اجراهای او را در لندن در UFO و کلوب های Marquee در دهه ی ۶۰ دیدم همه شان در ذهن من به طور پیوسته چاپ شده است.او اولین کسی بود که من ازش آوازهای پاپ یا راک را با لهجه ی بریتانیایی شنیدم. شدت و فشار تاثیر او بر افکار من بی اندازه بود.

این پستو قبلا در تاپیک اخبار هنری گذاشته بودم و حالا که دیدم این جا هم در مورد سید برت هست این جا هم می ذارم
از سایت گفتگو های هارمونیک گرفته شده.
منبع هم خیلی معتبر هست و دائره المعارف ویکی پدیا
در ضمن می تونید سه تا موسیقی زیبا رو هم از برت در اینجا ببینید و گوش بدید و دانلود کنید




شرحی بر زندگی و آثار سید برت
پنجشنبه ۲۲ تیر ۱۳۸۵ ، سحر شهاب



راجرسید برت مانند یک ستاره دنباله دار در مدتی کوتاه ظهور کرد و در این زمان
اندک بسیار درخشید. او نشانی ماندگار بر موسیقی راک پیشرو (progressive)

و راک سایکدلیک (psychedelic موسیقی راک دوران هیپی ها که بیشتر تحت
تاثیر مصرف مواد توهم زا ساخته و شنیده میشد) باقی گذاشت و به عنوان یکی از
بنیان گذاران و همچنین خواننده اصلی، ترانه سرا و نوازنده گیتار و سولوی گروه
پینک فلوید (Pink Floyd)، از یکی از موثرترین موسیقیدانان عصر خود به شمار
میرفت.

برت عامل اصلی شکل گیری آلبوم درخشان اولیه گروه پینک فلوید تحت عنوان
The Piper at the Gates of Dawn در سال 1967 بود. با این وجود او در سال 1968،
به خاطر اخلاق و رفتار غیر قابل پیش بینی خود که کنار آمدن با او را بسیار دشوار
می ساخت، گروه را ترک کرده و یا به قولی از گروه اخراج میشود. هرچند او در یکی
دو ترانه از آلبوم بعدی به نام A Saucerful of Secrets نیز حضور دارد.

حضور او در میان اعضای گروه چنان قدرتمند بود که تنها تعداد اندکی تصور میکردند
که گروه پینک فلوید بتواند بدون او پابرجا باقی بماند. درواقع مدیران اولیه گروه
تصمیم گرفته بودند که برت را حفظ کرده و بقیه اعضا را به حال خود رها کنند. گروه
پینک فلوید هرگز نتوانست دوباره آن شوخ طبعی با روح و انرژی دیوانه وار دوران کار
با برت را به دست آورد.

آلبومهای سولو

برت پس از ترک پینک فلوید خود را از انظار عمومی دور نگه داشت. با این وجود ب
ه خواسته کمپانی ضبط صفحه EMI و Harvest Records (که یکی از زیر شاخه های
کمپانی بزرگ EMI بود و اساسا به ضبط و پخش آثار راک پیشرو میپرداخت)، دوران
کوتاهی را به انجام فعالیت های سولو مشغول شد و دو آلبوم به نامهای
The Madcap Laughs و Barrett منتشر نمود.

audio fileaudio file: برداشت یک از ترانه Love Song از آلبوم Barret


سید برت با گروه پینک فلوید

تهیه این دو آلبوم با حمایت فراوان هم گروهان سابق او ، به خصوص از طرف
جانشین او دیوید گیلمور (David Gilmour) که کار تهیه چند جلسه ضبط را بر عهده
گرفت، انجام شد. در این دو آلبوم اعضای گروه The Soft Machine (از موثرترین
گروههای موسیقی زیرزمینی دهه 60) هم به نوازندگی پرداختند و به آن حال و
هوایی از موسیقی فولک دادند که در عین ناهمواری و نیمه کاره به نظر رسیدن،
جذاب بود.

شوخ طبعی نامتعارف برت، بازی کنایه آمیزش با کلمات و ملودیهای مسری ترانه
هایش، آثاری را در دو آلبوم سولوی او به وجود آورده اند که بعضی درخشان و
بعضی آشفته و کابوس وار هستند.

این آثار با وجود اینکه از قدرت کنترل شده آثار سال 1967 او با پینک فلوید بی بهره
اند، با این حال آنها منظری سحرانگیز و تکان دهنده به روح خلاقی هستند که به
قولی، پس از شهرت بسیار و مواد مخدر فراوان،در زمانی کوتاه به بیراهه رفت.

دیوید گیلمور با نواختن گیتار بیس و جری شیرلی (Jerry Shirley) نوازنده پرکاشن،
برت را در تنها کنسرت زنده او در این دوران همراهی کردند. این کنسرت در 6 ژوئن
1970 در سالن المپیا Olympia در لندن اجرا شد که بخشی از جشنواره موسیقی
و مد بود. این گروه سه نفری در زمانی کمتر از 30 دقیقه چهار ترانه اجرا کردند و به
دلیل میکس ضعیف، صدای خواننده تا نیمه آخرین ترانه شنیده نمیشد. در انتهای
ترانه چهارم، برت به طور ناگهانی و مودبانه گیتار خود را کنار گذاشت و صحنه را
ترک کرد.

audio file: Baby Lemonade

آخرین حضور او در رادیو BBC در 16 فوریه 1971 برای ضبط سه ترانه در استودیو آنجا
بود که هر سه از آلبوم "برت" بودند و احتمالا قرار بود برای تبلیغ این آلبوم پخش
شوند.هرچند که در این دوران سید برت برای ضبط موسیقی خود چندان رغبتی
نشان نمیداد و حتا برای اجرای زنده آن هم بی رغبت تر مینمود. پس از این جلسه
در استودیو، او به مدت بیش از یک سال از صحنه موسیقی دور شد.


سید برت با گروه پینک فلوید

سالهای بعدی

برت در سال 1972 گروهی به نام Stars تشکیل داد که عمری کوتاه داشت. در سال
1974 نیز با ترغیب پیتر جنر (Peter Jenner) تصمیم به ضبط آلبوم دیگری گرفت که
پس از سه جلسه ضبط ، کار به جایی نرسید و برت بار دیگر از صنعت موسیقی
کنار کشید.

او حقوق آلبومهای سولوی خود را کمپانی های سازنده فروخت و به یک هتل در
لندن نقل مکان کرد و پس از به پایان رسیدن پولش، در زیرزمین خانه مادرش، واقع
در کمبریج ساکن شد.

از این پس تمام کوششها برای به صحنه برگرداندن او بی نتیجه ماند. او تا زمان
مرگ هنوز سهم خود را با انتشار هر نوع آلبوم و مجموعه از آثار مشترک با پینک
فلوید دریافت میکرد و گیلمور همواره بر انجام یافتن این نقل و انتقال مالی نظارت
داشت.

ایکاش تو در کنارم بودی

سید برت و گروه پینک فلوید در سال 1975 برای جلسات ضبط آلبوم
Wish You Were Here به هم پیوستند. برت به طور غیر منتظره وارد یکی از
جلسات شد و کار ضبط ترانه Shine on You Crazy Diamond را تماشا کرد که
اتفاقا، ترانه ای درباره خودش بود.

در آن زمان، سید مقدار زیادی اضافه وزن پیدا کرده و تمام موی سر و ابروهایش را
تراشیده بود، به طوری که هم گروه های سابقش در ابتدا او را به جا نیاوردند.

راجر واترز پس از اینکه سید برت را به جا آورد، به قدری منقلب شد که به گریه
افتاد. اشاره پینک فلوید به این دیدار، در فیلم "دیوار" جایی که قهرمان داستان
پس از تسلیم شدن در زیر بار زندگی و شهرت، ابروهای خود را میتراشد، کاملا
آشکار است.

ریک رایت (Rick Wright) نوازنده پیانو و کی بورد گروه، این دیدار را وحشتناک
توصیف میکند و می گوید :

"من و راجر هر دو اشک میریختیم. خیلی تکان دهنده بود ... هفت سال بی خبری
و ناگهان دیدن او درست پس از اجرای آن ترانه به خصوص، نمیدانم [ کار چه بود ]،
تصادف، کارما، سرنوشت، کسی چه میداند؟ اما هرچه بود بسیار بسیار قدرتمند
بود."


سید برت با گروه پینک فلوید

مجموعه آثار

در سال 1988، کمپانی EMI مجموعه ای از آثار استودیویی پخش نشده برت در
طی سالهای 1968 تا 1970 را جمع آوری و در آلبومی به نام اوپل Opel منتشر کرد.

در سال 1993، این آلبوم همراه با دو اثر دیگر برت در یک مجموعه سه تایی به نام
Crazy Diamond منتشر شد که همه آنها شامل ترانه ها و قطعاتی از موسیقی
استفاده نشده ای است که سندی عالی بر ناتوانی یا امتناع برت از اجرای مجدد
یکسان از یک ترانه هستند.

ترانه Bob Dylan Blues برای اولین بار در مجموعه بهرین آثار سید برت به نام
The Best of Syd Barrett: Wouldn't You Miss Me منتشر شده در سال 2001 به
پخش عمومی رسید. این ترانه از یک نوار نمونه کار سید برت استخراج شده بود
که دیوید گیلمور آنرا از یک جلسه ضبط در اوایل دهه 70 تا کنون نگه داشته بود.

audio file: Bob Dylan Blues

مجموعه ای از 19 CD صوتی / تصویری به نام Have You Got It Yet شامل چندین
اجرای زنده برت در زمان پینک فلوید و در دوران کار سولوی خود منتشر شد که
جذابیت آن به خاطر اجرای ترانه هایی که اجرای تمرینی آن زیباتر از نسخه منتشر
شده آن شده اند، دو چندان شده است. ترانه هایی از سومین آلبوم نیمه کاره او و
همچنین مصاحبه هایی با اعضای گروه پینک فلوید و هنرمندان دیگر نیز از جمله
بخشهای بسیار جالب این مجموعه موجود هستند.

سالهای آخر

استفاده برت از مواد روان گردان به خصوص LSD در طی دهه 60 امری واضح و ثبت
شده است. عده ای عقیده دارند که سوء مصرف این مسیر رو به سمت فروپاشی
روحی او را هموار کرده است. در مطلبی منتشر شده در سال 2006، از دیوید
گیلمور چنین نقل قول شده است:

"به نظر من، او در هر صورت دچار این فروپاشی میشد. مشکل او بسیار ریشه دار
بود. اما آن تجربیات هیپیوار با داروهای روانگردانشان، میتواند به عنوان نوعی
کاتالیزور عمل کرده باشد. من هنوز هم فکر میکنم که او نمیتوانست با تصور شهرت
و همه پیامدهای آن کنار بیاید."

برت با افزایش مشکلات روحی خود، وارد یک زندگی انزوا طلبانه مطلق شد و نه
تنها به انتشار هیچ یک از آثار خود نپرداخت، که اصولا به کار نواختن و اجرا نیز
تمایلی نشان نمیداد.

هر چند آلبومهای او در هنگام انتشار توجه اندکی به خود جلب کردند، اما مخاطبی
ن آیینی و هواداران سبک و ثیاق مخصوص به خود را داشتند.موسیقی و جاذبه
عرفانی برت موجب پیدایش تاثیری پایدار شد که در طی دو دهه بعد از انتشار
بسیار گسترده تر شد. بسیاری از هنرمندان آثار خود را متاثر ار سید برت میدانند
که از جمله آنها میتوان به پاول مک کارتنی (Paul McCartney)، جیمی پیج (
Jimmy Page)، دیوید بووی (David Bowie) و برایان انو (Brian Eno) اشاره نمود که
همه در زمانهای مختلف برای انجام کار مشترک با برت اظهار علاقه کرده بودند.

vh1.com, wikipedia.com

(این مطلب رو یک هفته بعد از مرگ سید برت در صفحه 360 گذاشته بودم که به اینجا منتقلش می کنم)

موزیک- بند "پینک فلوید" رو سید برت و راجرواترز شروع کردند. اکثر ترانه های اولین آلبوم پینک فلوید
, the piper at the gates of down, 1967

رو سید نوشت. سید برای گروه گیتار هم می زد و در آلبوم دوم,
a saucerful of secrets, 1968,

هم همکاری داشت گرچه فقط یکی دو ترانه از آلبوم دوم رو اون نوشت. سید برت پس از آلبوم دوم از گروه جدا شد و بعدا در سال 1970 خودش دو آلبوم منتشر کرد:
the madcap laughs و Barret

پیشنهاد می کنم که از اولی
if it's in you و late night،

و از دومی
baby lemonade و love song و effervescing elephant

رو گوش کنید.
فکر می کنم اگه امروز در کنار یه موزیک-بند مثل Green Day که کارش کلاسیک تره، گروهی مثل Radiohead رو هم داریم تا حدی به این خاطره که آدمایی مثل سید برت قبلا وجود داشتند.موزیک سید برت چیزی نیست که من هر روز یا هر هفته یا حتی هر ماه گوش بدم، ولی خودش آدمیه که بود و نبودش مهمه و ارزش داره که وقت صرفش کنم چون یکی از اون موزیسین هاییه که مهر اون دوران که میشه اسمشو گذاشت دهه 60-70 بدجوری روش خورده. یه دورانی که انگار توش تمام دنیا در حال منفجر شدن بوده. به نظرم اصلا تصادفی نیست که دو نفر آدم مثل جیم موریسون و سید برت کارشون رو همزمان شروع می کنند و تقریبا همون زمانی که این یکی می میره اون یکی هم موزیک رو واسه همیشه میزاره کنار

(این هم ترجمه ای از ترانه bike از سید برت که مربوط به زمانیه که هنوز با گروه همکاری داشت. sisphus بخشی از این ترانه رو در اولین پیغامش گذاشته. این بخش که به موشی به نام جرالد مربوط میشه به وضوح جنبه کودکانه داره همونطور که کل این ترانه. اما در عین حال جنبه سکسی هم داره. این موش که راوی اسمش رو جرالد گذاشته هدیه سکسی راوی در کنار سایر هدایا مثل شنل و ... است که برخلاف آنهای دیگه به صراحت هم پیشنهاد نمیشه و کمی هم پیر است)

دوچرخه

یه دو چرخه دارم. اگه دوست داری می تونی سوارش بشی.
یک سبد داره و یک زنگ که صدا می ده
و چیزهایی که خوشگلش می کنه
اگه می تونستم، می دادمش به تو، اما قرضش گرفتم

تو دختری هستی که با دنیای من جوره
همه چی بهت می دم، هرچی، اگه چیزها رو می خوای

یه شنل بلند دارم. یه خورده  خنده داره
جلوش پاره است. قرمز و سیاه است.
چند ماهه که دارمش
اگه فکر می کنی میتونه قشنگ باشه، پس فکر کنم باهاس قشنگ باشه

تو دختری هستی که با دنیای من جوره
همه چی بهت می دم، هرچی، اگه چیزها رو می خوای

یه موشی رو می شناسم ، خونه هم نداره
نمی دونم چرا. ولی جرالد صداش می زنم
همچین داره پیر میشه، ولی موش خوبیه.

تو دختری هستی که با دنیای من جوره
همه چی بهت می دم، هرچی، اگه چیزها رو می خوای

( ترانه از : سید برت آلبوم : نی زن بر دروازه های سپیده دم (1967)(ترجمه : خودم - با یه نگاه به ترجمه کاوه باسمانجی)

راجرواترز خاطره ای از یکی از جلسات ظبط موزیک درباره سید برت نقل می کنه که در مطلب دایره تامعارف wikipedia هم نوشته شده ولی ظاهرا در ترجمه های فارسی که از این متن وجود داره این قسمت رو کنار گذاشتن. نمی دونم چرا. شاید به نظر اضافی اومده. این تیکه رو در پیغام بعدی همراه با یک اظهار نظر خیلی کوچیک در موردش چاپ می کنم.

من منصور هستم و 25 سالمه.

melika نوشته :سید بارت متولد 01/06/1946 بود و در تاریخ  07/07/2006 هم در سن 60 سالگی گذشت

دیوید بووی از سید به عنوان "وحی بزرگ" یاد کرد و گفت: نمی تونم بگم که چقدر احساس ناراحتی می کنم.دفعات معدودی که من اجراهای او را در لندن در UFO  و کلوب های Marquee  در دهه ی ۶۰ دیدم همه شان در ذهن من به طور پیوسته چاپ شده است.او اولین کسی بود که من ازش آوازهای پاپ یا راک را با لهجه ی بریتانیایی شنیدم. شدت و فشار تاثیر او بر افکار من بی اندازه بود.

میشه بگین آقای Bowie کی و کجا و به چه زبانی این حرف رو زده؟
دست کم ماخذ شو واسم بنویسین.
وقتی امثال سید بارت در این کشور به وصف کشیده میشن جدا پیش خودم احساس میکنم خداوند دکه شو زیر قیمت به امیرمیرحیدری واگذار کرده.

all dead نوشته :میشه بگین آقای Bowie کی و کجا و به چه زبانی این حرف رو زده؟
دست کم ماخذ شو واسم بنویسین.
وقتی امثال سید بارت در این کشور به وصف کشیده میشن جدا پیش خودم احساس میکنم خداوند دکه شو زیر قیمت به امیرمیرحیدری واگذار کرده.

من تو خبرای بی بی سی خوندم
همون شبی که سید بارت مرد و خبرش رو بی بی سی گذاشته بود
به زبان انگلیسی هم فرموده بودند
این دو سه خط هم ترجمه ی یه قسمتش بود که اینجا نوشتم
چون بقیه مطالبش رو امیر نوشته بود
اگر خیلی مشتاقید که حتما آدرس دقیق ماخذ رو بذارم می تونم بگردم لینکش رو پیدا کنم که برید کاملش رو بخونید و استفاده کنید

melika نوشته :من تو خبرای بی بی سی خوندم
همون شبی که سید بارت مرد و خبرش  رو بی بی سی گذاشته بود
به زبان انگلیسی هم فرموده بودند
این دو سه خط هم ترجمه ی یه قسمتش بود که اینجا نوشتم
چون بقیه مطالبش رو امیر نوشته بود
اگر خیلی مشتاقید که حتما آدرس دقیق ماخذ رو بذارم می تونم بگردم لینکش رو پیدا کنم که برید کاملش رو بخونید و استفاده کنید

زحمت میکشید. و البته کشیدید. کاش رنگهایی داشت اما.
بهرحال به قول ماریوس باید پای بر سر این بینوایان نهاد.

درود بر دوستان عزيز
all dead عزيز:
مي توان اينچنين گفت كه خوب در همه جا مرده پرستي است اما اگر نيك بنگريد مي توانيد ببينيد كه صحبت جناب بووي چندان هم بي ربط نيست: سيد برت از پينك فلويد و جيم موريسون از دورز را مي توان از اثرگذارترين هنرمندان راك دهه 60 دانست!
دو آلبوم پر طرفدار، تشكيل ابراسطوره پينك فلويد،ترانه هاي اعجاب انگيزش با حال و هواي روحاني كه هر كسي كه به آهنگ هاي برت گوش دهد در همان ابتدا پي به تفاوت خواهد برد!
با وجود مصرف مداوم مواد مخدر توهم زا(ال اس دي) ولي باز هم نمي توان به سيد خرده گرفت! چه براي ذهن نابغه اي چون او اين مواد در حكم تسكيني براي ذهن پرآشوبش بود(همچون كوكائين براي هولمز)
و نمي توان يك هنرمند را به صرف داشتن يك نقص در زندگي خصوصي اش محكوم كرد. نظر شما چيست؟
پل مك كارتني را كه مي شناسيد؟ راجر واترز نام كوچكي است يا ديويد گيلمور؟ يا همين جناب بووي؟
هنگامي كه اكثر جامعه موسيقي راك جهان سيد را از تاثيرگذارترين ها مي دانند به نظر نمي رسد صحبت هاي شما محلي از اعراب داشته باشد.
من دقيقا علت اين نوع اظهار نظر از سوي شما را نمي دانم! اميدوارم برايم روشن سازيد.

دوست گرامي
به هيچ وجه قصد توهين ندارم زيرا در وهله اول از شما كوچكترم(كه برا من مقوله مهمي است) و دوم اينكه چند عدد از پست هاي شما را خوانده ام و مي دانم حداقل سطح معلوماتتان از من بيشتر است( نان بهتان قرض نمي دهم چون اصلا بلد نيستم)
بله! مي توان گفت از جهتي حق با شماست! شايد وحي با آن معناي قدسي و روحاني اش در اينجا زياد مناسب نباشد به نظرم الهام يا چيز ديگر مناسب تر است دغدغه شما براي من محترم و كاملا صحيح است!

و اينكه شما و دوستانتان برايم ارزشمند و محترم هستيد. گويا سوتفاهمي شده است هرگز قصد توهين نداشتم.اگر موجبات رنجش شما شدم يا توهيني كردم از همين جا از شما پوزش مي طلبم.

دوست عزيز، تفاوت فرهنگي را هم مي توان با كمي نرمش حل كرد. ما اينجاييم كه گفتمان بياموزيم

ممنون از اينكه دعوتم كرديد. سر مي زنم حتما

sisphus نوشته :دوست گرامي
به هيچ وجه قصد توهين ندارم زيرا در وهله اول از شما كوچكترم(كه برا من مقوله مهمي است) و دوم اينكه چند عدد از پست هاي شما را خوانده ام و مي دانم حداقل سطح معلوماتتان از من بيشتر است( نان بهتان قرض نمي دهم چون اصلا بلد نيستم)
بله! مي توان گفت از جهتي حق با شماست! شايد وحي با آن معناي قدسي و روحاني اش در اينجا زياد مناسب نباشد به نظرم الهام يا چيز ديگر مناسب تر است دغدغه شما براي من محترم و كاملا صحيح است!

و اينكه شما و دوستانتان برايم ارزشمند و محترم هستيد. گويا سوتفاهمي شده است هرگز قصد توهين نداشتم.اگر موجبات رنجش شما شدم يا توهيني كردم از همين جا از شما پوزش مي طلبم.

دوست عزيز، تفاوت فرهنگي را هم مي توان با كمي نرمش حل كرد. ما اينجاييم كه گفتمان بياموزيم

ممنون از اينكه دعوتم كرديد. سر مي زنم حتما

سلام بر شما،
منظور من از دوستان ما و شما افراد خاصی نبودند. جز همان یک مورد که اقدام به ترجمه نموده بودند. و البته از نظر من کارشان قابل قدردانی هم هست.
در مورد بقیه مطالب هم حق با شماست.
و اینکه من اصلا جسارت نکردم و منظورم این نبود که شما توهین کردید! لحن من در نوشته قبلی کمی تند بود. متاسفم. فکر میکنم بخاطر این بوده که اشتباها پیش زمینه ذهنی نه چندان جالبی از شما داشتم. اما حالا یادم آمد که او پیپ داشت.

بالا !