نغمه‏ها ، ترانه‏ها و خاطره‏ها ( 2 )

[moosa]

(۲۱-شهريور-۸۷ ۰۴:۳۷ عصر)nasim نوشته :  وای نه .............
تکنواری علیزاده رو گفتم و گرنه با عرض پوزش از علاقمندان نامجو کارهاش به نظر من غیر قابل تحمله !!!!!

این تک نوازی، فقط بد نبود؟! من برم خودم را بکشم!

(۲۳-شهريور-۸۷ ۱۱:۵۰ صبح)صبا نوشته :  بزرگواران یک مشکل قدیمی برای من:
لطفا یکی دو تا نرم افزار ساده به رنگ هلو معرفی بفرمایید که بشه باهاش فایل ها رو برید. قبلا دوستان Trimmer رو معرفی کرده بودند. اما مشکل من باهاش اینه که وقتی بازش می کنم پیغام میده که من فقط می تونم فایل ها رو گوش کنم و نمی تونم save بنمایمشون. اگه لطف بفرمایید و exe. فایل ها رو اینجا بزارید که نور علی نورافکن.

صبا جان، cool edit را امتحان کنید! همه چیزی که ما اینجا به آن نیاز داریم را ارائه می دهد. از فیتر برای noise و افزایش صدا تا نمایش شکل موجی فایل صوتی و امکان ذخیره و فشرده سازی به بیشتر فرمت ها گرفته تا توانایی جدا کردن صدا از یک فیل ویدویی! حتما امتحان کنید!

(۲۳-شهريور-۸۷ ۰۴:۵۸ عصر)Amir نوشته :  خوب دوستان، من چهارده تا کار از این ... از این نامجو را دانلود کرده، باز کرده و گوش دادم و لعنت بر او! هیچ کدام را، بدون اغراق، هیچ‌کدام را تا آخر نتوانستم تحمل کنم (به جز "لیلای من" ، که در چهارچوب موسیقی سنتی گنجاندنی است و هیچ ربطی به کارهای دیگرش نداشت). دیگر صحبت خاصی ندارم و برویم سر کار خودمان!



آخ گفتید! آخر با همه شوخی، با حافظ هم شوخی؟! آن هم با این شاه‌غزلش؟ آدم دردشو بره به کی بگه.

من که یکی دو صفحه پیش گفتم! مشکلی که بیشتر شنونده ها دارند!این است که تصور می کنند نامجو کاری در فرم موسیقی ایرانی(اه، دوباره مجبورم بگوییم سنتی!) ارائه کرده است و می خواهد در این عرصه نوآوری کند! درحالی که نامجو فقط از برخی پتانسیل های موسیقی سنتی استفاده می کند! اگر این را درنظر داشتید، آوار ترانه ها، کمتر روی سرتان خراب می شد!
من نیز خیلی از او خوشم نمی آید، نه به این دلیل که مثلا غزل حافظ را جور دیگری خوانده است یا مثلا وسط موسیقی راک تحریر می زند! به نظر من، این کارها بی احترامی و اینها نیست! من می گویم، برخلاف جنجال هایی که به راه افتاده، بیشتر ترانه های او تکراری هستند چون رسما منتشر نشده اند، وقت و اندیشه ی زیادی بر آن ها نگذاشته است!(البته همه ی اینها را یکی دو صفحه پیش، تقریباعرض کردم!)
البته انصافا، دو-سه نقطه قوت هم دارد که نمی توان از آن ها گذشت!
نخست شناخت دقیق و درست از صدا و ترکیب به جای آن ها است!البته فقط منظورم صدایی که از جنجره ی او در می آید نیست! سازها و افکت ها را هم می گویم! البته این موضوع در بیشتر آثار او صادق نیست، ولی همین چند بخش، توانایی او را نشان می دهد. مثلا:
چون است حال بستان ای باد نوبهاری: مخصوصا از 1:13 تا 1:36!
علاوه ی بار معنایی،سعدی در دو بیت «چون است حال بستان..» و «گل نسبتی ندارد...»، با تراکم مصوت های بلند، کوشیده است که حالت التماس و درخواست را در صدای خواننده ی اشعارش ایجاد کند. ولی در بیت «ای گنج نوشدارو...» شاعر با تراکم مصوت های کوتاه و واج«گ» نوعی خشم و عصیان را به نمایش گذاشته است. بویژه استفاده مکرر از واج «گ»، فشار و تاکیدی را در لحن خواننده ایجاد می کند!(باور ندارید، جلو آیینه بروید و هنگام خواندن این دو بیت، به چهره و صدای خود دقت کنید!)
نامجو این را درک کرده است! همچنین توانسته است بین این دو حالت، پل بزند! یعنی در مقطع زمانی که در بالا گفتم، نامجو با استفاده از صداها، شنونده را برای درک «ای گنج نوشدارو...» آماده می کند.

یا در «زلف بر باد مده» انصافا از تا 4:44 تا 3:34 زیباست!
و... !


دوم حنجره ی او قوی است!
سومی- و مهمترین دلیل گوش کردن من به کارهایش- هم که ربطی به موسیقی ندارد، طنز جذاب اوست! من طنز و دیوانگی های نامجو را خیلی می پسندم!


البته با توجه به برخی مخاطبان نامجو، گمان می کنم بهره گیری او از اشعار بزرگان و پتانسیل های موسیقی ایرانی، چندان بد هم نیست! بوارانه می تواند به شناساندن این بزرگان و موسیقی ملی مان به برخی ها(!) بینجامد! که بسیار خوب هم هست!




راستی ناکس جان! سپاس از آن سلانه نوازی که گذاشتی! این آلبوم، یکی از برترین هاست! همه چیز که آدم از موسیقی انتظار دارد، در آن یافت می شود، صدای دلنشین ساز، تکنیک بالای نوازنده، ملودی های بسیار دلنشین و انتزاعی بودن!

راستی «آن و آن» آقای علیزاده را شنیده اید؟! اگر فرصت کنم، اامشب نمونه ای از آن را می گذارم و درباره ی آن گپی می زنیم!